Բանուկ փողոցի ծայրին, իմաստուն ժպիտը դեմքին,
Նայում է այս խենթ աշխարհին սիրելի դպրոցը մեր հին,
Եղեգան փողից մի գրիչ կտրած՝ ուսում է տալիս ու կրթում,
Դարավոր իր գործն անելով՝ կերտում է վաղվա հայ քաղաքացուն: